Ilva Tare dhe “Memoria e kurvave të mia të trishta”. (Romeo Kodra)

Ilva Tare dhe Prostitucioni MasmediatikDje, në një ditë të shënuar për aktivizmin shqiptar, kur për herë të parë një figurë e shtetit shqiptar, si Presidenti i Republikës Bujar Nishani, u humanizua dhe tregoi që brenda makinerisë burokratike dhe institucionale shqiptare ka njerëz, gazetarja Ilva Tare bëri një artikull të titulluar “Një tjetër humbje për aktivizmin” (https://www.facebook.com/notes/tonight-ilva-tare/nj%C3%AB-tjet%C3%ABr-humbje-p%C3%ABr-aktivizmin/857715227689875).

Ky artikull, përveç një minorance tejet të reduktuar, është shembulli më përfaqësues i gazetarisë shqiptare dhe sidomos asaj që është marrë sëfundmi me çështjen e Parkut të Liqenit, që shpesh herë e kam quajtur prostitucion.

Prostitucioni është plaga më e rëndë shoqërore në Shqipëri. Por, kjo dukuri sociale, nuk ka të bëjë vetëm me shitjen e seksit. Ka të bëjë me artin, me kulturën, ku, sipas pasionit dhe profilit tim profesional, mundohem ta luftoj.

Por prostitucioni ka të bëjë edhe me fusha të tjera, dhe gazetaria është njëra prej tyre. Po e shpjegoj përse. Por më parë doja të merrja një shembull.

Në 2004 Gabriel Garcia Marquez, botoi “Memoria de mis putas tristes”, që në shqip përkthehet si në titullin e mësipërm “Memoria e kurvave të mia të trishta”. Autori në këtë libërth tregon historinë e një gazetari mediokër që në ditëlindjen e tij të 90 i bëri si dhuratë vetes kalimin e një nate në bordello, me një prostitutë të virgjër 18 vjeçare. Ky gazetar mediokër nuk e dinte që kjo aventurë do të ishte fatale për të. Nuk e dinte që do të binte në dashuri. Nuk e dinte dhe nuk e besonte sepse ky gazetar gjatë gjithë jetës së tij kishte shkuar me gratë për të bërë dashuri, pa bërë dashuri. Ai i kishte paguar gjithnjë ato. Qoftë edhe kur ato nuk donin para, ai i kishte paguar. Praktikisht ky gazetar mediokër nuk e kuptonte mungesën e marrëdhënies monetare në dashuri. Por, një ditë të bukur, zbuloi, falë “triumfit të jetës”, “kënaqësinë e papërshkrueshme të të parit trupin e një gruaje të fjetur pa urgjencën e dëshirës apo pengesat e turpit”. Triumfi i jetës është memoria që fillon e ndikon tek 90 vjeçarët, duke i bërë “të harrojnë gjërat jo thelbësore të jetës”. Në pak fjalë ata “nuk masturbojnë më me kohën”.

Mesa duket ky “triumf i jetës” është larg prej Ilva Tres, sepse Ilva e di shumë mirë si funksionojnë gjërat në Shqipëri, Ilva e di shumë mirë se çfarë është prostitucioni. Janë të pakta kodoshet si Ilva. Ilvës nuk ia fut dot. Po të qe për ta fut, Ilva është e para vetë. Ilva nga kjo pikëpamje, ngaqë ka kuptuar mësëmiri rregullat e lojës, është kthyer në menaxhere.

Menaxherët në fushën e prostitucionit, për ata që nuk kanë dijeni, në popull quhen “Kodoshë/e”. Gazetare/ë si Ilva menaxhojnë produktin prostitucional me kohë, me orë si në motele. Ato/a “masturbojnë me kohën”. Koha, në mos sot, nesër atyre u ka jep të drejtë. Koha u ka treguar se cinizmi i tyre i tharë e i thartë do u japë gjithmonë të drejtë. Por do u sjellë edhe përfitime.

Por, deri te cinizmi mund ta mirëkuptoj Ilvën. Jam i pari që dyshoj. Dyshimi është produktiv.

Por nga ana tjetër Ilva e di shumë mirë, si gazetare, se si prostituohet fakti, thelbi i gazetarisë. Ajo me të nuk merret. Ilva është produkt i sistemit oligarkio-masmediatik shqiptar që mbi faktin ka vënë veto. Ai nuk duhet të dalë. Madje duhet bërë çmos që të maskohet, të thuhet midis rreshtave, të nënkuptohet, të gjymtohet. Të merresh me faktin për mazhorancën e gazetarisë masmediatike shqiptare është shenjë naiviteti, është njësoj si të besosh te dashuria. Prandaj pothuajse të gjithë në botën e masmedias e dinë se, herët a vonë, do shiten. Është thjeshtë çështje çmimi. Dikush e shet profesionin dhe pasionin për 5 lekë, dikush tjetër për jetë luksi, jetë sheikësh, jetë made in Dubai. Këtë e di mirë Ilva dhe ai gazetari i vjetër i Marquez-it, që me paret e pensionit vazhdon e shkon me prostituta, deri në momentin e epifanisë së dashurisë.

Pra Ilva, përveç kohës, në mënyrë cinike, fillon e masturbon edhe me faktin. Masturbon dhe shet në publik – nëpërmjet faqes së atij palo-show masmediatik që drejton, “Tonight Ilva Tare” – produktet e masturbimit të faktit. Në pak fjalë Ilva Tare ushqen e mban gjallë makinerinë e prostitucionit.

Ilva është kodoshe aq e rafinuar saqë hap shkrimin e saj me faktin e prostestave disa javëshe te Parku i Liqenit (janë mëse dy muaj, për të qenë korrekt) dhe vizitën që Presidenti Nishani u ktheu protestuesve. Por menjëherë, që në fjalinë e dytë, Ilva prostituon faktin. Ajo e devijon atë duke shpifur: “Pas protestës të thirrur nga Partia Demokratike dhe përplasjeve me policinë, aktivistët u përpoqën t’i rezistonin politizimit të cështjes, duke mos ju bashkuar aksionit kundërshtues të politikës”. Si qenka thirrur protesta nga Partia Demokratike? PD-ja erdhi shumë vonë në këtë çështje. Është pranuar prej atyre vetë.

Por Ilva di edhe si ta zbusë shpifjen, duke shtuar: “protestuesit i rezistuan politizimit të çështjes”. Një gjë që Ilva nuk di, është fakti se çështja është tërësisht politike. Por protestuesit thjeshtë nuk ua kanë shitur partive të diskretituara politikisht si PD-ja apo të tjera, të cilat Ilva ia shet apo prostituon publikut sikur bëjnë politikë. Protestuesit,për fat të keq, nga kjo pikëpamje kanë mbetur pa përfaqësi politike dhe thuajse pa përfaqësi mediatike. Pra nuk janë faktor as politik e as mediatik.

Kjo fatkeqësi është pjellë e polarizimit të Shqipërisë, jo vetëm në parti, por edhe në figura politike të diskretituara. Fatkeqësia e protestuesve të Parkut qëndron në faktin se shumica e teletrumpiksurve votues beson ende te ndasia Pro Bashës, Pro Ramës apo Pro Metës. Alternativa që i refuzon të tre, praktikisht, në media prostitucionale apo në atë bordello të sotme që quajmë Parlament, nuk egziston. Pra, nuk egziston një përfaqësi politike shqiptare që ende nuk është kapur prej oligarkisë së betonit dhe asfaltit. Kjo oligarki ka optimizuar kapjen për hundësh të këtij populli me anë të prostituimit të politikës së partive, së cilave u ka mbetur vetëm emri/fasada (shih termin demokraci te PD-ja apo socializëm te PS-ja), dhe prostituimit masmediatik (shih rastin Ilva Tare).

Por fatmirësisht për qytetarët dhe fatkeqësisht për oligarkët e asfaltit dhe betonit, alternativa egziston në terren, në atë realitet të cilin politika ka kohë që po e prostituon, po e shet, po e tradhëton. Këta protestues te Parku i Liqenit edhe pse janë faktorë të tradhëtuar politik dhe mediatik, në terren kanë dy muaj që po faktorizohen. Në terren, protestuesit në mbrojtje të Parkut, me ligj në dorë, arritën të ulin Presidentin e Republikës në tokë, arritën të nxjerrin njeriun brenda institucioni dhe makinerisë së pushtetit dhe, nëpërmjet pasionit që demonstruan një ditë më parë në zyrën presidenciale, të flasin me të. Dhe e bënë jo sepse u intereson idealizmi i “unitetit të popullit”, siç imagjinohet se duhet të jetë në “arsyen” prostitucionale të Ilvës, por sepse besojnë tek e drejta, te ligji. Është te ligji që u sensibilizua edhe Presidenti, ruajtës i Kushtetutës, ligjit suprem, dhe jo ekskluzivisht i unitetit të popullit.

Ilva i mëshon pikërish këtij fakti, përfaqësimit politik të Presidentit, duke treguar injorancën e vet apo dashakeqësinë e një kodosheje të rafinuar. Ilva vazhdon e shkruan se “Pavarësisht se mburoja kësaj radhe nuk është politike por vjen nga kryetari i shtetit, do të kishte qenë më mirë që, Presidenti i Republikës të mos mbante anë në aksionet e tij duke qenë se në të njëjtën mënyrë duhet të përfaqësojë edhe qytetarët që e duan dhe janë në pritje të inagurimit të parkut”. Ilvë e mbarë, Presidenti nuk është figurë përfaqësuese e “një ane” të qytetarëve në këtë rast, por mbështetës i atyre që kanë evidentuar një shkelje të një ligji të shtetit. Nëse ke problem me këtë ftoje në emision dhe pyete. Kam përshtypje se do të japë mjatueshëm dokumentacion me shkeljet që i vumë në dispozicion.

Por ndoshta Ilva është e interesuar pikërisht të stigmatizojë protestuesit si ata që “thonë se po ruajnë parkun duke fjetur me batanije pranë zonës së punimeve”. E dashur Ilvë, sa prostitucion ka te kjo shprehje? Do preferoje të mos kishin as batanije? Po i sugjeron Bashkisë që përveç shqyerjes së çadrës, grabitjes së plasmasit për mbrojtje nga shiu, t’u heqë protestuesve edhe batanijet? Po te “aktivistët që e gdhijnë jashtë duke protesuar në mënyrë kreative më recitime e këndime, […] nëse kanë qenë të sinqertë në kundërshtinë e tyre duhet të shtonin përpjekjet të bindin pjesën tjetër të shoqërisë” sa kodoshe duhet të të duket vetja? Deri në çfarë pike mund të të shtyjë adhurimi për prostitucionin e profesionit tënd? Nuk të duket si detyrë e gazetarëve, e opinion makers-ave, kjo që po thua?

Ilva, në mënyrë sa kodoshe dhe tinëzare, synon përçarjen, veçimin, stigmatizimin e një ane, e një pjese të qytetarëve, e një minorance pa ideale që nuk ka lidhje me “unitetin e popullit”, e një populli të cilit i është futur priza e televizorit në tru, dhe që për momentin, po të mos ishin këta protestues, ende nuk do kuptonte se po shkelet mbi ligjet që ai vetë ka zgjedhur.

E dashur kodoshe, Ilvë e mbarë, historia ka treguar se figurat që më shumë unifikojnë janë diktatorët. Dhe sot jemi në pikën ku diktatorët po cënojnë edhe ligjin, hallkën e fundit të shtetit të së drejtës, që mësëmiri po shpaloset te ndërtimet abuzive te Parku i Liqenit, dëbimet e romëve dhe egjiptianëve tek Unaza e Madhe apo e “tironcve venali”, prej 100 e kusur vitesh, tek ish-stacioni i trenit. Historia ka treguar se diktatorët forcën më të madhe e kanë tek kodoshët që prostituojnë faktet në masmedia. Historia ka treguar gjithashtu se këta kodoshë taktikën më të kolauduar kanë viktimizimin e një shumice përkundrejt një pakice që nuk punon, që fle në batanije, kërcen e këndon, që kushedi se çfarë qëllimesh të fshehta ka.

Duke qenë se isha i pranishëm në pritjen që Presidenti i Republikës i bëri protestuesve për mbrojtjen e Parkut të Liqenit dhe vizitën e rikthyer të tij, unë di se ç’do të thotë forcë e pasionit, të cilin nuk ka makineri burokratike institucionale që i reziston. Jo më kot qytetari dhe njeriu Bujar Nishani bëri në vizitën e tij si President te Parku i Liqenit atë që protestuesit i kishin kërkuar një ditë më parë: sinjalin e parë në historinë e këtij shteti që demonstron emancipim dhe civilizim, demokraci direkte, nga shtresa më e ulët dhe më e vogël e shoqërisë e deri tek kreu i institucioneve të saj. Në pak fjalë, në këto dy takime u thye prostitucioni. Kodoshet/ët do të mbeten pa punë? Qytetarët e shpresojnë.

Një mendim mbi “Ilva Tare dhe “Memoria e kurvave të mia të trishta”. (Romeo Kodra)

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s